Lief dagboek,

Zaterdagochtend vroeg verzamelden we rond negen uur op Schiphol. Gelukkig niet alleen, maar met een grote horde fans (familie en vrienden). Het afscheid was pittig (Maurits)/viel mee (sebastiaan). 12 uur vertrok ons vliegtuig naar het verre oosten. Een vlucht met tegenvallende beenruimte en tegenvallend comfort (smalle stoelen, hoop herrie en erg vol). We hebben inmiddels ervaren wat een ‘jet leg' betekent: pijnlijke vliegtuig billen en benen. Gelukkig landden we na ongeveer 12 uur vliegen eindelijk op Kuala Lumpur airport. Dit was geen minuut te vroeg, want we waren het spuugzat om nog lang te moeten zitten. Op Kuala Lumpur zouden we om 09:10 (Maleisische tijd) verder vliegen richting Bangkok. Uiteindelijk vertrokken we pas rond half een. Om een uurtje of twee (Thailand tijd=+6) kwamen we dan eindelijk aan in het langverwachte Bangkok. Van te voren hadden we besloten om de airport shuttle te nemen die ons naar het hotel bracht. Ongeveer om 16:00 uur konden we onze tassen neergooien in de hotelkamer.

Het hotel is gevestigd in een zijstraat van Khao San Road, een zeer drukke toeristenweg waar duizenden backpackers per dag overheen denderen (met al hun baggage/kinderen/en vieze haren). Het hotel valt niet tegen. Het is schoon, redelijk comfortabel, dus alles wat een backpacker nodig heeft! In de loop van de nacht kwamen we erachter dat de bedden minder comfortabel waren dan dat we eerst hadden ingeschat: knetterhard. Al met al wen je hier wel aan, alleen de eerste paar dagen levert het nogal een gekneusd gevoel op.

Onze eerste ervaring met Bangkok was de drukkende warmte, grote hoeveelheid verkeer en met name de indringende geur van eten, uitlaatgassen en afval. Deze geur went nog steeds niet en gaat bij Maurits steeds meer een gevoel opwekken van afgunst.

Wanneer je in Bangkok over straat loopt, met name in de toeristische wijken, wordt je van alle kanten aangesproken door opdringerige TukTuk chauffeurs, vrouwtjes met kikkergeluiden en mensen die net doen alsof ze een aardig praatje maken, maar uiteindelijk een TukTuk erbij reopen om je geld af te troggelen en je de verkeerde kant opsturen of je dingen wijs maken (dat bijvoorbeeld datgene wat je wilt zien gesloten is die dag). Heel irritant! Maar wanneer je het eenmaal doorhebt weet je dat je je eigen plan moet trekken en alles zelf moet uitzoeken en vertrouwen op de informatie die je hebt.

Het eten in Bangkok bestaat met name uit noudles, rijst in allerlei variaties en heel veel straatstalletjes met allerlei in de zon liggende rauwe producten die je als westerling niet door je keel kunt krijgen.

Nu na een paar dagen Bangkok zijn we aan de warmte wel redelijk gewend. Het eten gaat ook steeds beter en beter (alhoewel Maurits steeds vaker op de pot zit, diareeremmers overigens nog ongebruikt). We hebben inmiddels wel het gevoel dat we Bangkok hebben gezien en dat we verder willen naar een hopelijk minder toeristische bestemming en hopelijk wat frisruikende omgeving.

Sebastiaan was de eerste paar dagen nog herstellende van zijn antibioticakuur, maar begint zich steeds beter te voelen. Maurits ervaart de reis tot nu toe als pittig, ontdekt dat hij misschien te praktisch is beziggeweest met de reis zelf in plaats van het inlezen en inbeelden in de thaise cultuur en backpackcultuur. Daardoor heeft hij het gevoel dat hij nog niet optimaal kan genieten, het enorm missen van Marjolijn speelt hier ook een grote rol in. Gelukkig is er telefonisch contact geweest en is dit vrij makkelijk (thais mobieltje). Hopelijk binnen een paar dagen voelen we ons allebei helemaal top en kunnen we op en top genieten van onze droomreis.

De afgelopen dagen hebben we ons vermaakt met het shoppen van de laatste (eerste) benodigdheden. Dit hebben we gedaan in een megagrote shoppingmall ergens aan de rand van Chinatown. Best moeilijk te vinden als je voor het eerst in zo'n grote stad komt als Bangkok (nog 7,5 miljoen inwoners, 15 miljoen TukTuks, evenzoveel uitlaatgassen en mensen die je niet volledig kan vertrouwen bij het vragen van de weg). Onderweg naar deze shopping mall warden we aangesproken door een life uitziend thais vrouwtje (nee sebas is nog niet verliefd) die we vertrouwden op haar blauwe ogen. Zij nam ons mee naar een toeristenbureau van de overheid (hopen we), waarin ze ons van alles hebben aangeboden om onze verdere reis in te vullen. Hier hebben we na wat overleg gebruik van gemaakt, mede door het feit dat het nu in Thailand een maand vakantie is voor de bewoners en dit zorgt voor extra drukte in het openbaar vervoer. Met die reden hebben we nu een aantal vastgelegd treinreizen, een trekking, een grensovertocht per slow boat en een aantal guesthouseovernachtingen. Al met al hopen we dat we hier goed aan hebben gedaan en anders zijn we wat geld kwijt.

Verder hebben we een bezoekje afgelegd aan het Grand Pallace en aan Wat Pho. Dit zijn beiden religieuze plaatsen. Het Grand Pallace is het ceremonieel verblijf van de koning met daaromheen heel veel kleinere tempels en ruimtes. Wat Pho heeft een meer religieuze achtergrond. Hier staan namelijk overal boudha's, waaronder ook de grootste liggende boudha ter wereld (45 meter lang en 15 meter hoog, volledig in goud verguld).

Morgen hebben we een actieve ochtend gepland, we gaan namelijk met 35 graden buiten lekker 5/6 uur lang fietsen door een relatief verkeersrustig deel van Bangkok, iets waar we allebei naar uit kijken. Vrijdag of uiterlijk zaterdag vertrekken we uit Bangkok om naar Kanchanaburi te reizen per trein. Deze tocht duurt ongeveer 4 uur en wordt uitgevoerd in een low budget derde klas trein (geen airco, waarschijnlijk geen zitplaatsen en veel drukke Thai). Vanuit Kanchanaburi hopen we ook vele bezienswaardigheden te zien, zoals de Erawan watervallen, the bridge over the river kwai, the hellfire pass, Nam Tok en Kanchanaburi zelf.

Volgend verhaal hopen we vanaf die bestemming te brengen. We missen jullie. Tot de volgende keer!

Groetjes Sebastiaan en Maurits

Ps. De tijden die staan aangegeven zijn allemaal de thaise tijd. Dat wil zeggen Nederlandse tijd +6 uur. Dus is het in Nederland 12 uur smiddags, dan is het bij ons 6 uur savonds