Lief dagboek,

Na een lange tijd van afwezigheid hebben we onze reiskoffers maar weer eens afgestoft. De heimwee naar het reizen werd ons te groot, dus konden we onszelf niet inhouden en planden opnieuw een trip. Dit keer niet voor zeven maanden, maar voor slechts zeven dagen. Reden voor deze bezuiniging was de tegenvallende miljoenennota, tijdgebrek en twee werkgevers die niet wilden meewerken. Het verre oosten hadden we inmiddels wel gezien en we besloten onze bestemming in het verre westen te zoeken. Een plek die we allebei graag wilden zien was New York. Het ticket was dan ook binnen no time geboekt! In tegenstelling tot onze vorige trip bestond de voorbereiding slechts uit een middagje bezienswaardigheden opstellen en een avondje de koffers inpakken. De lijst van bezienswaardigheden bestond uit een kleine veertig punten, variërend van een bezoekje aan het Vrijheidsbeeld tot het op de foto gaan met een brandweerwagen en van het eten van donuts tot het fotograferen van de beroemde naked cowboy op times square.

Op 12 september was de grote dag en we spraken om kwart voor vijf ('s ochtends!!) af bij het huis van Maus om te vertrekken richting Schiphol. Daar genoten we uiteraard van een heerlijke bak koffie en nog voordat we vertrokken konden we al een punt van ons lijstje afstrepen, namelijk punt 23 het spotten van een beroemd persoon. Genietend van onze koffie dachten we even dat we in een film beland waren en dat we de enige echte Harry Potter voorbij zagen vliegen, maar helaas het was maar oud premier Balkenende die vrolijk met zijn aktetas in de hand door de vertrekhal van Schiphol wandelde. Nadat we uit extase kwamen zochten we ons vliegtuig op die ons in acht en een half uur naar New York bracht. De vliegreis verliep spoedig en ook de douane controle op Amerikaanse bodem viel mee! Je zou zeggen dat je met onze reiservaring niet zo naïef zou zijn om het eerste en het beste aanbod van een taxichauffeur te accepteren, echter is het voor ons ook alweer een tijdje geleden en voor we het wisten zaten we in onze zwarte limousine onderweg naar Manhattan. Achteraf niet zo slim, omdat we dik 100 dollar voor deze rit betaalden (normaal zo'n 50 dollar).

We wisten dat ons hotel op loopafstand van Times Square lag, echter dat deze direct in een van de zijstraten van Times Square gevestigd was, hadden we niet gedacht. We hadden het hotel al op foto's gezien en wisten dat het een fantastisch hotel was met mooie kamers en luxe afwerking. Aangekomen op onze kamer zijn we eerst op zoek gegaan naar het uitzicht, daarna naar de luxe afwerking en tot slot naar de badkamer. We weten dat foto's niet altijd de waarheid spreken en dat overdrijven een van de meest bekende Amerikaanse eigenschappen is, maar dat de werkelijkheid zover naast het geschetste beeld lag hadden we niet gedacht. Het uitzicht beperkte zich tot een muur met ramen en een rij ventilatoren en afzuigingsinstallaties die ons al loeiend begroette. De afwerking was op zich ok, ware het niet dat de kleuren uit de vloerbedekking verdwenen waren. De badkamer was functioneel ingericht. Gelijk wanneer je binnenstapte moest je een grote stap zetten om niet direct in de wc pot te stappen en moest je ook geen te grote stap zetten, omdat je anders met kleding en al onder de lekkende douche stond.

Ondanks dat we 's ochtends vroeg vertrokken kwamen we al om 11 uur 's ochtends aan en hadden we nog de hele dag voor ons. Na wat gegeten te hebben besloten we direct te gaan genieten van wat New York beroemd maakt, namelijk de hoge gebouwen. We beklommen een van de hoogste gebouwen van New York, het Rockefeller Centre. Hiervandaan had je prachtig uitzicht op lower Manhattan en aan de andere kant op het centrum met Central Parc als groene oase in een drukke bebouwde stad. Na dit mooie uitzicht genoten we van de drukte op en rondom Times Square en sloten we de avond af met een hapje eten.

De tweede dag trof Maus een envelop aan in zijn schoen. Nee niet Sinterklaas was langsgeweest, maar het was zijn kamergenoot die hem feliciteerde met zijn verjaardag en hem een tegoedbon gaf voor een broadway musical. Na een stevig ontbijt zetten we koers richting Central Parc om gedurende de gehele dag te genieten van het mooie weer (tussen 25 en 30 graden), het mooie park en de bezienswaardigheden in het park. Al met al hebben we deze dag een hoop kilometers afgelegd en in de avondschemering waren we terug op Times Square. Maus kon niet wachten om zijn verjaardagscadeautje te verzilveren, dus zochten we een van de vele theaters op die broadway rijk is. We besloten flink uit te pakken en een van de grootste en langstlopende musicals te gaan bezoeken, namelijk the Lion King! Het kostte wat dollars, maar die avond genoten we van een spectaculaire, creatieve en onvergetelijke show.

De derde dag alweer met een druk programma voor de boeg. Per metro reisden we helemaal naar het zuidelijkste puntje van Manhattan om daar per boot naar Staten Island te varen. Ons doel was niet het bezoeken van Staten Island, maar puur de bootreis omdat je vanaf de boot een mooi uitzicht hebt op de skyline van Manhattan en bovenal een mooi uitzicht bood op het enige echte Statue of Liberty (ook wel het Vrijheidsbeeld genoemd). De tocht was erg mooi en ons bezoek aan Staten Island erg kort. Voor we het wisten waren we terug in Manhattan om de volgende boot te pakken die ons nog dichter naar het Vrijheidsbeeld bracht om de nodige foto's te schieten. Helaas konden we geen kaartjes bemachtigen voor het beklimmen van het Vrijheidsbeeld. Die waren tot halverwege 2012 uitverkocht. Toch was het leuk om een rondje te lopen om het wereldberoemde beeld.

Daarna bracht de boot ons nog naar Ellis Island, het eiland dat bekendstaat om de grote hoeveelheid immigranten die Amerika via deze plek binnenkwamen. Weer terug in Manhattan maakten we een wandeltour door het Financial district, met als hoogtepunt the New York Stock Exchange oftewel Wall Street. Daarna hadden we nog een plek te bezoeken die dag, namelijk Ground Zero. Helaas waren voor deze plek ook alle kaartjes al uitverkocht. Het was ook niet mogelijk om iets te zien van de plek waar de wereld is veranderd, omdat er een groot hek omheen gebouwd was. We besloten een nabij gelegen roof top bar van een bezoekje te voorzien en vanaf deze hoogte toch de overblijfselen van deze reusachtig grote plek tot ons door te laten dringen. We beseften dat deze ramp vanuit heel de omtrek te zien moet zijn geweest vanwege de vele omliggende kantoren en bedrijven. De bouwput ligt nog steeds open en er wordt nog steeds met man en macht gewerkt om de rampplek af te graven.

De vierde dag begonnen we met een bezoek aan Grand Central Station, het centrale treinstation van New York. Een mooie oude vertrekhal en een grote hoeveelheid new Yorkers die onderweg naar hun werk waren. Na dit bezoek pakten we de metro naar de wijk Queens om weer een punt van ons lijstje af te strepen, namelijk het bijwonen van een Amerikaanse honkbal wedstrijd. Meerdere mensen hadden ons hierover getipt en aangezien we allebei grote honkbal liefhebbers zijn... De honkbalwedstrijd ging tussen de New York Mets en de Washington Nationals. De Mets is een van de grootste clubs uit New York en we hadden hoge verwachtingen van deze wedstrijd. De sfeer begon al goed met het zingen van het Amerikaanse volkslied en de oppeppende stadionspeaker. Eindelijk begon de honkbalwedstrijd. Al snel viel ons op dat er niet veel ballen werden geraakt en er veel tussentijd zat tussen de slagbeurten. Nu begrepen we ook waarom het publiek de hele tijd opgepept werd, want het was niet de meest spannende wedstrijd. Ook een regenbui zorgde voor de nodige oponthoud waardoor de wedstrijd uiteindelijk vier en een half uur duurde. Helaas konden de Mets hun reputatie niet waarmaken en werden ze met 10-1 ingemaakt.

Tegen het eind van de wedstrijd pakten donkere wolken zich samen boven het stadion en kwam er een koude wind opzetten. De temperatuur zakte als een baksteen en rillend van de kou warmden we ons aan een lauw, uitgedroogde net opgewarmde cheeseburger. Rond een uur of half zes stapten we terug de metro in naar een heerlijke warme douche. Die avond brachten we voor de tweede keer een bezoek aan het Rockefeller Centre om de stad nu ook bij nacht te bewonderen.

Vrijdag begonnen we de dag met een sloot koffie waarna we ons richting het hoofdkwartier van de Verenigde Naties begaven om daar een rondleiding te krijgen. We bezochten onder andere de grote vergaderzaal waar de vertegenwoordigde VN landen vergaderden over de toekomst van de wereld.

De gehele rondleiding was interessant en na Ban K i Moon de hand te hebben geschud begonnen we aan ons volgende programmapunt, namelijk het belopen van de Brooklyn Bridge, een van de oudste staalbruggen ter wereld. Het object was nogal geliefd bijtoeristen, dus je moest uitkijken waar je liep, maar het zorgde voor mooie foto's van de East River en de skyline van New York.

In brooklyn aangekomen bezochten we nog een typische brownstone Block wijk. Na teruggelopen te zijn bezochten we nog Union Square met het oudste strijkijzergebouw ter wereld.

Op zaterdag begonnen we de dag met een bezoek aan het Empire State building. Ook dit gebouw gaf weer een mooi uitzicht op New York. Al was het wel veel toeristischer dan het Rockefeller Centre.

Na dit letterlijke hoogtepunt zijn we naar een oud spoorviaduct gegaan wat is omgebouwd tot een wandelparkbrug. Hierdoor loop je tussen de bloemen op hoogte door de straten van New York. De brug leidde ons naar de wijk Soho, het shopping walhalla van New York. Echter was het hier zo druk dat we snel door zijn gelopen naar little Italy, waar het nog veel drukker was, aangezien er waarschijnlijk een of andere Italiaanse feestdag was. Na de nodige foto's te hebben geschoten liepen we via Chinatown terug naar de metro om bij Central Parc uit te stappen en te genieten van het recreërende weekendpubliek. In het weekend wordt het park gebruikt als ontmoetingsplek waar new Yorkers kunnen relaxen en de stress van heel de week kunnen vergeten. Dit uit zich in onder andere frisbeeën, dansend rolschaatsen, tangodansen of meejodelen met de Duitsers die begonnen waren aan het vieren van de Oktoberfesten (in september??).

Toen het weer donker werd zochten we onze weg terug naar het hotel om voor de laatste avond ergens lekker te gaan eten.

Toen was de laatste dag alweer aangebroken. Na onze koffers te hebben gepakt en te hebben uitgecheckt zijn we souvenirs wezen shoppen en hebben we de laatste punten van ons lijstje afgewerkt. Het hoogtepunt van het souvenirshoppen was de M&M store, waar we meer dan vijf kilo m&m's hadden gekocht en 120 dollar lichter naar buiten stapten.

Toen de middag bijna voorbij was zochten we een echte gele New Yorkse taxi op om ons terug te brengen naar het vliegveld. De terugreis was korter dan de heenreis. Na twee en een half uur vliegen kon Maus Sebas de hand schudden, nu was het zijn beurt om jarig te zijn en op tien kilometer hoogte voelt 25 heeeel anders dan 24 op de grond. De terugreis verliep verder voorspoedig en we kwamen zelfs een uur eerder dan gepland aan op Schiphol. Maandagochtend vroeg stonden we met koffers en al weer op de plek waar het een week geleden begon. Moe en voldaan kijken we terug op een geslaagde trip en hebben we alles van het bezienswaardighedenlijstje kunnen doen!

Als we New York moeten samenvatting in een aantal kenmerken dan zouden de volgende van toepassing zijn: Hoge gebouwen, 24 uur per dag drukte, vriendelijke mensen, time management (mensen zijn altijd bezig en onderweg, behalve op zaterdag en zondag), overschot aan politie, fooi willen ontvangen en dit gewoon op de rekening erbij zetten, veilig, wandelstad, goed openbaar vervoer.

Nog aan het bijkomen van deze vermoeiende trip hebben we nog geen nieuwe trip gepland, maar als jullie ideeen hebben, zijn ze uiteraard welkom. We hopen dat dit verhaal als een leuke verrassing is gekomen voor degenen die onze belevenissen door Azie trouw volgden.

Tot de volgende keer?

Bas en Maus